Ecologie rondom de Minderbroederskerk (3)

  • door

In een aantal artikelen heb ik u geschreven over de natuur in de Minderbroederskerk tuin. Wie denkt aan spannende natuur wanneer hij of zij op zondag over het kerkpad de kerk in loopt?  Zo op het eerste gezicht lijkt er echt niet veel spannends te beleven aan het grasveldje, de bomen, maar schijn bedriegt. Na eerst geschreven te hebben over de grijze zandbij en de gewone wolzwever, neem ik u nu mee in de wereld van de Vuurwants.

Al begin april waren er grote groepen helder rood gekleurde met karakteristieke zwarte vlekken langwerpige insecten te zien, met name rond en op de lindebomen in de kerktuin; de vuurwants.

Deze warmteminnende wants komt steeds noordelijker voor in grote delen van Europa en is ook in België en Nederland te vinden. De wants is voornamelijk een planteneter die soms dode of levende insecten eet. De wants kan niet vliegen en is soms massaal aan te treffen bij favoriete voedselbronnen zoals acacia, kaasjeskruid en lindebomen. Aan de boom zelf wordt geen directe schade toegebracht, alleen afgevallen zaden en bladeren worden gegeten. Het menu wordt soms aangevuld met het leegzuigen van dode insecten.

De vuurwants gebruikt de plantensappen die worden opgezogen als chemische afweer tegen vijanden zoals vogels. De afweerstof bestaat tot uit 40 verschillende stoffen, behorende tot diverse chemische groepen.

Een van de uit de vuurwants afgescheiden verbindingen biedt mogelijk een toepassing in de geneeskunde. Deze stof Pyrrhocorine kan mogelijk worden ingezet als antibioticum tegen de multiresistente MRSA  bacterie.

De paring van de vuurwants kan extreem lang duren. Uit veldwaarnemingen blijkt dat de helft van de koppeltjes 12 uur of langer copuleert en dit zelfs kan oplopen tot zeven dagen. Dit om te voorkomen dat vrouwtjes met andere mannetjes paren.

Alleen volwassen exemplaren overwinteren waarbij ze meestal in grote groepen ondergronds of onder stenen en bladeren schuilen. De vuurwants wordt ook belaagd door parasieten, zoals mijten. Hieronder parende vuurwantsen op een blad.

Gerben Huberts