Van de predikant: “Wat de toekomst brenge moge…mij geleid door ’sHeren hand”

  • door

Het is altijd weer even wennen om terug uit mijn vakantie ‘bubbel’ te komen in de pastorie.
Thuis wachten bergen was, mails, vergaderingen, mensen bellen, opruimen, regeldingen, appjes, werk.
en dan denk ik met weemoed terug aan de eenvoud van mijn vakantie:
De natuur, een kleine tent, een mooi boek, een wandeling.
Eenvoud.

Thuisgekomen ben ik weer 200% aan het werk.

Maar anders dan voorgaande jaren, denk ik bij alles wat op de agenda staat: voorlopig?
Niet te ver vooruit plannen.
Sommige dingen nog even uitstellen.
Andere dingen onder voorbehoud.
Of nadenken over alternatieven.

Hoe gaan we het nieuwe kerkelijke jaar in?
Laten we allereerst dankbaar zijn voor wat er weer kan na maanden van digitale kerkdiensten:
Vanaf september kunnen we weer wekelijks erediensten houden in onze eigen kerk!

  • Dankzij de voortvarende kerkrentmeesters is er een camera en scherm aangeschaft zodat ook gemeenteleden thuis mee kunnen kijken.
  • We kunnen en mogen weer zingen! Gelukkig bestaan er rekenmodellen die aan de hand van onze kerk en gemeenschap en liturgie aan kunnen geven of het wijs en zonder risico is om samen te zingen. Vanwege de grootte van onze kerk kregen we hier gemakkelijk groen licht op. De vraag is: durven we daarop te vertrouwen? Dat zal voor ieder anders wezen. De een probeert het, de ander wacht nog even af.
  • En ook een Heilig Avondmaal staat gepland voor 27 september. Waarschijnlijk anders dan u gewend bent, maar desalniettemin fijn om weer samen de Maaltijd van de Heer te kunnen vieren.
  • Zowel in augustus als in september zijn er aanvragen voor de Heilige Doop. Wat fijn dat we weer kunnen en mogen dopen. Dat onze gemeenschap uitgebreid wordt met nieuwe kinderen, met enthousiaste mensen die gedoopt willen worden! Dat zijn hoopvolle dingen!

Met elkaar!
Maar uit dit alles wordt duidelijk dat we nog steeds in onzekere tijden verkeren. Een onzekere toekomst ingaan.
Daarom is het des te belangrijker dat we verbinding met elkaar blijven houden en met God.
En dat we op uw steun mogen rekenen.

Door de digitale diensten zijn de collecte-opbrengsten gekelderd. Terwijl we juist horen dat u thuis het zo waardeert dat u de diensten kunt blijven kijken. Juist in deze onzekere tijden hebben we uw financiële bijdrage hard nodig om zowel fysiek als digitaal kerk te kunnen zijn. Helpt u mee, maak dan uw (collecte)bijdrage over via de bekende rekeningnummers.

Het nieuwe kerkelijke jaar als gemeente
Wellicht ervaart u in uw persoonlijke leven, geloof, in uw werk, toekomst of contacten ook dat gevoel van verwarring, gebrek aan overzicht, onzekerheid.
We kunnen angst ervaren voor de veranderingen. Zowel in deze tijd van corona als ook in ons persoonlijke leven of voor de toekomst van de kerk. Waar hebben we nog grip, waar kunnen we invloed op uitoefenen, wat kunnen we ‘vasthouden’?

Deze periodes vragen van ons vertrouwen en de mogelijkheid om open te staan voor nieuwe mogelijkheden.
Je kunt je angst overwinnen door een missie, visie, een ander perspectief.
De crisis in de wereld beangstigt ons, de onzekerheid van corona verlamt ons, we zijn bang voor onze gezondheid:
maar wat groter is, sterker en dragend in deze is dat wij ons afhankelijk mogen weten van God.
God die nooit loslaat wat Zijn hand geschapen heeft.
Die met Zijn volk meegaat de woestijn in.
Die het volk vraagt verspieders uit te sturen het nieuwe land in, twee aan twee.
Met welke vruchten komen zij terug?
Durven we erop te vertrouwen dat God met ons meegaat in deze onzekere tijden,
Dat God met ons meegaat ondanks onze eigen angst voor de ons leven, de toekomst, de staat waarin de wereld zich verkeert?
10 verspieders kwamen terug met een boodschap van angst.
2 verspieders kwamen terug met een boodschap van ‘melk en honing en vruchtbaarheid’.
En welk van hen koos God?

Laten wij als christenen op die kleine hoopvolle boodschap vertrouwen.
Op de kleine dingen die hoop geven.
Op het behouden van de verbinding, ondanks pijn, tegenstelling en verschil.
Om telkens weer te kiezen voor datgene wat hoop geeft in plaats van beangstigt.
Om te delen en geven van al het goede wat wij ontvangen.
Om dankbaar te zijn en onze zegeningen te tellen.
Om ons telkens weer te richten op die twee verspieders van hoop, in plaats van de tien van de angst.
Dat we blijven kiezen voor de vruchten van de toekomst,
de kiemen van Gods betrokkenheid op ons, op Zijn kerk en Zijn wereld:

Geloof, Hoop en liefde.
Houvast.
Dan kun je over je angst heen kijken.
Ben je in Zijn hand.
In Zijn beloofde land.

Ga met God en Hij zal met ons zijn.

Lieve groeten,

Ds Judith

Hierbij het passende gedicht:

Uit zichzelf

En steeds opnieuw
groeien wij vast
aan welvaart, voorrecht
of gelijk.
Wij bouwen ons
een burcht van zekerheden
waarin de ziel geen adem krijgt.

Zalig wie zulke muren sloopt
en tegen beter weten in
een weg aanlegt
van duisternis
naar uitzicht.
Zalig wie uit zichzelf breekt.
Klein wordt. Groot maakt.
Hoop geeft.
Omziet naar verschopten.

Zalig wie zich omkeert
van meer naar genoeg.
En zelf durft mens te zijn
met lege handen.

Kris Gelaude

Bereikbaarheid pastorie
Mogelijk gaat op korte termijn de vaste lijn van de pastorie eruit. Mocht u mij telefonisch willen bereiken, belt u dan gerust het mobiele nummer (het liefst tijdens spreekuur)