Seniorennieuws – juli/augustus

Afgelopen vrijdag 12 juni hebben Helma en ik bezoek gehad van ds. Judith en Annatjie Potgieter. Wij dachten, een mooie gelegenheid om weer eens met elkaar van gedachten te wisselen over de samenkomsten met de seniorenmiddagen en de Kerkdiensten in deze moeilijke Corona tijd , en met name over de oudere senioren die alleen thuis zitten, en niet naar buiten durven en kunnen gaan.

Wat ons verbaasde, was de prachtige bloemen die wij kregen, en een heerlijke fruitmand met lekkers, en of dat nog niet genoeg was, liet ds. Judith nog via een online boodschap vele bekende gezichten zien die prachtige woorden van dank uitspraken, en ook nog vele geschreven kaarten met lieve woorden wat mij echt ontroerden.

Ik kreeg op dat moment het gevoel dat wij geïmmigreerd waren naar een ver land, en nooit meer terug zouden komen. Wij hebben velen van u vanaf maart niet meer gezien of gesproken door het Coronavirus, en dat geeft toch een gevoel van, elkaar missen op momenten dat wij elkaar zo nodig hebben.

Ja, ik heb besloten om de functie van voorzitter van P.S.W. in Mei te beëindigen, maar dat neemt niet weg dat ik samen met het P.S.W. team verschillende activiteiten mee blijf organiseren, dus geen afscheid van de senioren van P.S.W.

Ook namens Helma wil ik alle personen van de kerkenraad, Pastorale raad, verdere raden en het P.S.W. team bedanken, die op welke wijze dan ook met mooie lieve woorden mij bedankt hebben voor de tijd dat ik als voorzitter leiding heb mogen geven. Het was voor mij altijd weer een uitdaging om samen met het PSW team het voor de senioren naar hun zin te maken, en dat gaf na zo’n bijeenkomst altijd weer een heel goed gevoel.

Als laatste wil ik de leden van het team bedanken, die mij altijd gesteund hebben in de beslissingen die vaak genomen moesten worden ten goede voor de senioren. Jammer dat er geen opvolger gevonden kon worden, maar in samenspraak met de pastorale Raad hebben wij toch enkele taken kunnen overdragen, zoals de bloemen, het bezoeken van kerkleden die 25-40-of 50 jaar getrouwd zijn, het bezoeken van senioren die 75 jaar zijn geworden, het ziekenhuisbezoek.

Wel blijft het team o.l.v. Margriet Dumee en Aart Dumee de senioren- middagen verzorgen, en het team zal ook ieder jaar de seniorenreisjes, en de Kerstmaaltijden blijven organiseren.

Wanneer wij elkaar weer in goede gezondheid kunnen ontmoeten weet nog niemand, maar we weten wel dat als wij blijven hopen en elkaar blijven liefhebben, eens de nieuwe morgen zal aanbreken, dat wij elkaar weer mogen begroeten en ontmoeten.

Wederkomst:

Op een dag (hoe lang nog, Heer?)

zullen de bazuinen schallen,

vuur daalt uit de wereld neer,

dalen rijzen, bergen vallen,

zee en land vloeien dooreen,

vuur raast door de wereld heen.

 

Dan staan alle doden op;

met de levenden tezamen

roept God hen voor ’t oordeel op,

noemt hen allen bij hun namen.

Als Zijn boeken opengaan,

wie zal dan niet schuldig staan?

 

God, wanneer ik daaraan denk

voel ik mij vol angst, verloren –

Als dan Christus, op uw wenk

’t oordeel spreekt, wat zal ik horen?

,, Mens, ik heb u nooit gekend,

want ge hebt mij niet herkend.

 

In de mens, die honger had,

in wie naakt was, en gevangen,

in wie naast u liep op ’t pad,

in wie stierf aan doodsverlangen.”

–Of spreekt Christus ‘stem mij vrij:

en zegt, ‘’’Kom, Mijn kind, vier feest met Mij “

 

Met dit gedicht wil ik iedereen vragen, door alle donkere dagen die geweest zijn en nog zullen volgen, dat zij liefde blijven geven aan alle mensen die het moeilijk hebben, dan zal het ooit een groot feest worden.

Ook namens Helma iedereen Gods zegen gewenst in deze CORONA-TIJD.
Gerard van der Klei