Van de predikant – Ga!

Ga!

Pinksteren gaat enerzijds om het ‘ontvangen’ maar anderzijds ook om het ‘op weg gaan’;
met datgene wat je aan Geestkracht ontvangt, aan inzicht, vertrouwen, geloof en daarmee ‘aan de slag gaat’.
Dat doet me denken aan een studie waarin gekeken werd welk woord het vaakst voorkwam in de Bijbel:
Het is het woord: ‘Ga!’
Niet iets wat je zou verwachten, toch?
Maar het is precies wat Jezus zijn leerlingen vraagt, als zij getuigen zijn van de opstanding,
het is precies hun opdracht als ze met Pinksteren de Geest ontvangen.
Ga op weg: Wees het zout, licht, desem der aarde! Juist op plekken waar het donker is, waar het zout tot smaak of tot zijn recht komt!
Ook het Oude Testament staat vol met opdrachten en heenzendingen: Ga op weg!
Het is een opdracht voor de aartsvaders, maar ook de profeten, koningen en het volk van Israel.
Voor iedereen, zou je kunnen zeggen.
Nu de zomer er aan komt, moet ik daaraan denken: Ga op weg!
Neem even de tijd om tot rust te komen, uit je patronen van werk, drukte, of wat dan ook.
Maar ook roept het de vraag op: hoe ga je op weg?
Ga je zwaarbepakt, of lichtbepakt?
Volg je de massa, de meute?
Begeef je je op de vertrouwde paden, jaar-in-jaar uit op dezelfde plek?
Of moet het elke keer anders zijn, of beter-verder-langer-vaker dan de buren of wie dan ook?
Besef je dat eigenlijk van geluk mag spreken dat je uberhaupt ‘eruit’ kunt, op vakantie kunt?
Voor ieder van ons zullen er andere voorkeuren of mogelijke beperkingen zijn: financieel, fysiek, niet meer met het hele gezin, of je partner, niemand om mee te gaan of vanwege andere prioriteiten, de zorg voor iemand.
Als ik op het schoolplein wel eens luister naar alle ’succesverhalen’ van verre vakanties, of van iedere vakantie weg kunnen- of juist niet, dan moet ik terugdenken aan mijn opa uit de Alblasserwaard, geboren in 1910. Hij kon zo mooi vertellen over een dagje weg, wat maar eens in de zoveel jaar gebeurde.  Een dagje naar zee, en na zo’n dag wat friet als traktatie. Ik zie ze voor me, het gezin onderweg, de boterhammen ingepakt. Echt een uitje. Zijn ogen glommen toen hij erover vertelde..
Dat is waarom het gaat.
Moge dat voor ieder van u zo zijn: dat wat u deze zomer ook doet, waar u ook heen gaat, of dat het hier thuis in Roermond een mooie fietstocht is, of met een lekker drankje in de achtertuin: dat onze ogen ervan mogen glimmen en dat we dankbaar zijn voor wat de zomer ons brengt.
Hartelijke groet,
ds Judith