Van de predikant – Wie leest dit?

Ik ben wel geprikkeld door de enquete over het Contact.
Sommigen van u spellen het Contact van kaft tot kaft, andere hebben andere manieren om op de hoogte te blijven, en weer een ander zou graag wat vernieuwing, kleur of inhoud zien.
Dus daarom vraag ik bij mijn huisbezoeken wel eens: “Lees je het Contact?” En ontdek een heel scala aan antwoorden. Aan de ene kant: hoe belangrijk communicatie is, vooral als mensen niet meer of moeilijk naar de kerk kunnen komen. En anderzijds hoe communicatie ook ‘eigentijds’, bij de tijd moet zijn en als ‘christelijk’ blad ook inhoud moet hebben!
Als predikant is veel wat ik schrijf of doe of ‘preek’ eenrichtingsverkeer.
Als een zaadje wat je in de aarde stopt, waarvan je hoopt dat het mensen ’tot voedsel’ van de geest is, prikkelt, bewust maakt, bemoedigt, troost, verbindt of tot groei van het geloof is.
Maar daarvan krijg je niet altijd ‘melding’. (en dat hoeft ook niet, hoor!)
Dat vraagt ook vertrouwen. Vertrouwen in de goede afloop- dat we als gemeenschap heilzaam voor elkaar zijn- tot groei en bloei.
Maar het maakt ook des te meer duidelijk hoe belangrijk communicatie is waar mensen samen komen, samen werken, samen gemeenschap zijn. De juiste manieren van communicatie, zoals in onze visie ook verwoord staan:
met mooie sleutelwoorden als ’transparantie’, heldere communicatie, communiceren naar de gemeente; niet op je eigen eiland blijven zitten.
De laatste tijd ben ik me daarom ook aan het verdiepen in de communicatiemethode ‘Geweldloos communiceren’. Daarover later waarschijnlijk meer (misschien voor het nieuwe winterwerk!). Maar door deze methode word ik me er weer bewust van hoe regelmatig er ‘oordelen of  emotie’ sluipen in onze woorden, hoe ‘geladen’ de woorden kunnen zijn die we schrijven of spreken. En hoe onze woorden soms iets raken wat de toehoorder doet afhaken, terugtrekken, of met ‘meer munitie’ iets terug doet zeggen.
Maar natuurlijk ook het tegendeel: dat als het lukt om vanuit onze eigen behoeften en wensen naar de ander te communiceren, en we hetzelfde bij de ander kunnen doen, er een hele nieuwe wereld opengaat- één waardoor je, wat voor verschil, tegenstrijdigheid, conflict of weerstand er ook is, met elkaar in gesprek kunt blijven. Steeds een stapje verder kunt komen, ‘Jezus’, als het ware in het gelaat van de ander kunt ontwaren!
Dat is met recht een Paaservaring!
Moge we zo- in deze Paastijd- dat steeds weer leren ontdekken en daarin groeien- naar God, als kind van God en naar elkaar toe en hoe we met de ander en onze wereld omgaan!
Een goede en vruchtbare 50-dagen tijd!
ds Judith van den Berg-Meelis
ps. natuurlijk vinden we het als kerkenraad (of als ds) ook leuk om af en toe bericht van u te ontvangen, op welke wijze dan ook (post, telefoon, email of what’s app of wat dan ook!)