Van de predikant – “In de Paas-stemming?”

Het is altijd weer even inkomen: om in de sfeer en bezinning van de veertigdagentijd te geraken.
Als je in de supermarkten rondkijkt dan lijkt het alsof veertigdagentijd gebruikt wordt om alvast in de Paas-sferen te komen: Veel chocola, paaseitjes, paashazen, lente..
Ik word daar altijd een beetje opstandig van: Jongens het is nog geen Pasen!
Laten we eerst eens tot inkeer, bezinning komen voordat we aan die uitbundigheid van het feest van Pasen toe zijn!

Als u dit leest is het alweer begin april en zijn we alweer over de helft van de veertigdagentijd.
Op welke manier probeert u daar vorm aan te geven?
Vast u, of doet u mee met dagelijkse inspiratie of de veertigdagenkalender van de PKN?

Ikzelf raak altijd weer verrast en verrijkt door de eucumenische leesgroep; dit jaar voor de tweede keer.
Telkens weer op weg gaan met Bijbelse verhalen die toeleiden naar het lijden en opstanding van onze Heer.
Verhalen waarin mensen alles geven wat ze hebben, of juist met alles wat ze hebben op zoek gaan naar die of dat ene.

Dit jaar stelt het boek dat wij lezen ons vragen over en maakt ons bewust van ons eigen leven: Wie of wat zien wij, waarderen wij en wat niet? Dat niet alles in geld, bezit of status uit te drukken is. En dat iemand die een beperking heeft of niet werkt, niet ‘minder’ is dan iemand met een baan.

Goede vragen om eens bij stil te staan. Ons als oecumenische groep deed het goed om eens in breder verband hierover van gedachten te wisselen.
en concreet te maken:
Een kerk is meer dan een gebouw. Zien wij het sociale kapitaal van vrijwilligers, van de menselijke gemeenschap in onze kerk?
Alle onzichtbare handen, die al dat ‘onzichtbare’ werk doen?
Ook de onzichtbare leden:
De papieren leden in onze gemeente, de ouderen of zieken; zij die fysiek niet meer naar de kerk kunnen komen.
Maar ook de jongeren, de drukke middengeneratie, de mensen die twijfelen, die zich minder thuis voelen.

Het hernieuwde onze gedachten dat we niet alleen maar kerk willen zijn voor hen die we wekelijks zien, maar dat ieder van ons verantwoordelijkheid heeft voor meer ‘dan het zichtbare’. En om al dat ‘onzichtbare’ werk van mensen en werk van de Geest te waarderen!

Moge dat ons inspireren en verder op weg helpen.
Met aandacht en zicht op alle mensen die we op onze weg tegenkomen, of waar we normaal aan voorbij zouden gaan.

Een goede en vruchtbare stille week en een zalig Pasen!
ds Judith van den Berg-Meelis